KOSZTOWNOŚĆ DAWNEGO STROJU

Zwyczaj ten był tak silny, że do nowego rodzaju tkaniny lnia­nej, zwanej „toile d’emballage”, używano również podszewek z prawdziwego jedwabiu. Te wypracowane i kunsztownie zdobione suknie wykonywała, nieraz w ciągu nocy, biedna „rzesza igiełkowa”. Tysiące szczy- panek i zakładeczek szyto w ręku, a szwy maszynowe przykry­wano z wierzchu ręcznymi ściegami krzyżykowymi. Toteż pra­ca przy jednej sukni wymagała wówczas wielu godzin. Biorąc również pod uwagę olbrzymie ilości luksusowych materiałów, których zużycie na jedną suknię wynosiło przeciętnie około 14 łokci {tj. ok. 8 m), można sobie wyobrazić, jak kosztowny był dawny ubiór.