W końcu XIX w. noszono płaszcze dość krótkie i niewiele różniące, się od dłuższych żakietów kostiumów. Na początku XX w. podłużono je, ale były jeszcze zawsze krótsze od sukni. W tym czasie pojawił się typ płaszcza reglanowcgo, dość luźnego, o fantazyjnych rękawach , który w miarę lat nabierał cech sportowych. Noszono również bolera, saki lub długie i fałdziste płaszcze, posiadające często fałdy „a la Watteau”. Poza tym znamy jeszcze z tego okresu płaszcze stylizowane ,,empire” oraz wcięte — tzw. wówczas „paltoty” i „redingoty”. Jednym z charakterystycznych typów płaszczy o typie sportowym był tzw. hawelok z tkaniny w kratę, sięgający do połowy łydki, o prostym kroju, lekko u dołu rozszerzony. Miał on na środku pleców dwie fałdy, zastębnowane na długości 22 cm oraz pelerynowe rękawy przyszyte z tyłu do połowy swej długości, a z przodu tylko pod kołnierzem.
PŁASZCZ NA POCZĄTKU XX WIEKU
