Rozpoczęła się wówczas epoka jazzu, początkowo panującego w rewiach, kabaretach, kinie i w muzyce tanecznej. Coraz większe stawało się zrozumienie i wyczucie rytmu tanecznego w związku z entuzjazmem dla tańców egzotycznych. Tango, uważane już wówczas za niewinny taniec, zostało dopuszczone do najbardziej wytwornych domów. Pojawiły się również foxtrott i slow-fox, od razu przyjęte bez zastrzeżeń, natomiast shimmy wywołało duże protesty. W roku 1926 zstępuje ze sceny charleston i powoli wkracza do music-hallów i’ sal dancingowych . Do rozpowszechnienia się nowych tańców przyczyniło się spopularyzowanie patefonu.Szał tańca, czyli „dancingowa mania”, doszedł wówczas do szczytu.
SZAŁ TAŃCA
