Do najpopularniejszych w tym okresie zaliczyć można wszelkiego rodzaju sukna, ,,serge”, szewiot, ,,eover-coat’\ dywetynę i gabardynę, z których wykonywano płaszcze, kostiumy zimowe, suknie zimowe, spódnice itd. Wróciła moda na wełny w kratę i pasy, a szczególnym powodzeniem cieszyły się miękkie kaszmiry, cieple wełenki i szewioty. Z jedwabi najczęściej stosowano miękką i lekką „crepe dc Chine”, matowe i lśniące fulary, „soie lavable”, „toilc de soie”, taftę i ,,taffetaline”, muślin, surowy jedwab, krepony, szyfon, „crepe georgette” oraz jedwabny kaszmir. Rozpowszechnił się również jedwabny trykot zwany „tricotiną”, z którego szyto bluzki, suknie letnie, a nawet i letnie bostiumy. Wieczorowe płaszcze robiono czasem z czarnej mory i „crepe marocain”, na podszewkach z „crepe de Chine”, białego jedwabiu lub atłasu.
NAJPOPULARNIEJSZE TKANINY
