Największe poszerzenia ubiorów między biustem i miejscem właściwej talii występowały w 1921 r. Uzyskiwano je poprzez przyszywanie na wysokości gorsu układanych lub kloszowych baskinek. Długość ich sięgała do pasa lub do bioder. To charakterystyczne rozluźnianie ubioru w pasie wywołało z kolei linię „beczki”. Linia stanu opadła wówczas i była znaczona w miejscu poprzedniej długości bas- kinki, tak że pasek luźno opierał się na biodrach, tuż poniżej stanu. Po roku 1923 pasek opadł jeszcze niżej na biodra i zaczął trochę ściślej przylegać do ciała. Omawiając modę lat 1915—1923 — można śmiało powiedzieć, że była ona dalszym ciągiem poszukiwania nowego wyrazu, czego dowodziły szybko po sobie następujące zmiany form.