Był on długi, umocowany w talii, a w czasie stania okręcano go wokół nóg. Stracił dawną rozłożystość i dekoracyjność i nabrał cech szczątkowych. Wszystkie suknie tego okresu miały wysoko zaznaczoną talię, tuniki narzucono na spódniczkę oraz ,,dru- perię” z tego samego materiału, narzuconą na ramiona. Tuniki robione były z tkanin lekkich, przejrzystych, przeważnie w innym kolorze niż suknia, której barwa lekko przebijała. Wykonywano je z ,,toile dc laine”, z jedwabnego, gładkiego lub w czarne groszki muślinu, czasami z batystu ozdobionego angielskim haftem, poza tym z białej koronki, tiulu itd. Ozdabiane były frędzlami z perełek albo grclotck bądź galonami.